تصور کنید زیر سقف آسمانید. حس می کنید قطره ای آب روی صورت یا دست یا هرجای دیگری که پوستش بی واسطه با هوا تماس دارد، می افتد. رسم این است که دست را طوری بگیرید که کف آن رو به آسمان باشد: چیزی شبیهِ حالتِ دستِ آدمِ تویِ تبلیغِ ماکارونیِ سوسو! و نیز در ادامه این رسم باید سر را رو به آسمان گرفت و سعی کرد قطرات احتمالی باران را که فرو میریزد دید! لازم است چشمها را نیمه باز گرفت که احیاناً باران تویش نریزد!
تجربه نشان داده که در این حالت هرگز نمی توان فهمید باران می آید یا قطرات آب، عینیت حرف زدن بغل دستی است!
در این جا تجربه می گوید به جای این ادا اطوار ها، روی زمین را نگاه کنی. قطراتِ قابلِ دیدن روی زمین بسیار بیشترند!
+ نوشته شده در جمعه 23 فروردین1387ساعت 5:5 توسط جلال
|
