تبختر... در نهايت استيصال

در اینجاست که سر و کله ی یک قهرمان پیدا می شود و با جسارت در یکی از کیوسکهای خراب را باز می کند. تجربه نشان داده که معمولا خرابی در کار نیست و تقلید کورکورانه است که صف طولانی را ایجاد کرده و یک دستگاه توالت را در انزوا فرو برده! پاداش مرد جسور آسایش پیش از موقع است و جزای محافظه کاران بزدل، توی صف ماندن و تا پایان کار به خود بد و بیراه گفتن!

یک راه خوب دارم که کسی از شما کتاب قرض نگیرد! هرچه می خوانید را تحشیه نویسی کنید. مطمئن باشید برای خواننده ی بعدی آنقدر مهوع خواهد بود که هرگز کتاب دیگری از شما نمی گیرد!

توضیح: بالاخره تصمیم گرفتم پس از چند سال، بوف کور را بخوانم. مدتها پیش کتاب را از کسی گرفته بودم. خوشبختانه یادم نیست چه کسی چون حتما دعوایم میشد با او!!! دوست عزیز و فاضلم آنقدر اراجیف در حاشیه ی کتاب نوشته که حالم به هم خورد! فعلا در مورد بوف کور نظری ندارم ولی به جرات می گویم یادداشتهایی که بر آن نوشته شده (در نسخه ی حاضر منظورم است!) واقعا مزخرف است و امیدوارم تحت تاثیر اصل اثر نبوده باشد...